Chirurgia stomatologiczna – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym jamy ustnej i okolic przyległych.

Do najczęściej wykonywanych procedur w chirurgii stomatologicznej w naszej Przychodni należą:
⁃ ekstrakcje (usuwanie) zębów stałych i mlecznych,
⁃ operacyjne usuwanie zębów zatrzymanych i częściowo zatrzymanych,
⁃ usuwanie zębów mądrości (pot. ósemek) oraz zębów tzw. dodatkowych,
⁃ usuwanie zatrzymanych i częściowo zatrzymanych korzeni,
⁃ odsłanianie zębów zatrzymanych w łuku,
⁃ dłutowanie zębów oraz korzeni zębów,
⁃ plastyka połączeń jamy ustnej z zatoką szczękową,
⁃ leczenie ropni oraz przetok ustno – zatokowych,
⁃ resekcje wierzchołków korzeni,
⁃ hemisekcje,
⁃ zabiegi usunięcia włókniaków, nadziąślaków, mukoceli, brodawczaków i innych zmian błony śluzowej,
⁃ zewnątrz – i wewnątrzustne nacinanie ropni,
⁃ plastyka tkanek miękkich oraz wyrostka zębodołowego,
⁃ replantacja zębów,
⁃ chirurgiczne przygotowanie jamy ustnej do leczenie protetycznego tzw. zabiegi przedprotetycze,
⁃ podcinanie wędzidełek warg i języka,
⁃ leczenie tzw. „suchego zębodołu”,
⁃ szycie i płukanie ran pozabiegowych,
⁃ pobieranie wycinka do badań histopatologicznych.

 

Poniżej postaraliśmy się objaśnić Państwu niektóre podstawowe pojęcia:

 

Ekstrakcja zęba, usunięcie, pot. wyrwanie zęba – zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zęba z zębodołu przy użyciu odpowiedniego instrumentarium (kleszczy, dźwigni itp.). Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym przy zachowaniu aseptyczności pola operacyjnego. Wskazaniami do ekstrakcji zębów są generalnie stany chorobowe niepoddające się już leczeniu zachowawczemu. Najważniejsze to przewlekłe stany zapalne tkanek okołowierzchołkowych, głębokie złamania zębów czy zaawansowane stany paradontyczne. Czasami istnieje konieczność usunięcia całkowicie zdrowych zębów ze wskazań ortodontycznych lub w czasie przygotowania jamy ustnej do protezowania.

 

Resekcja to zabieg usunięcia samego szczytu korzenia zęba w sytuacji gdy wokół niego znajduje się chora tkanka zapalna. Pozwala to na wygojenie i wzmocnienie reszty korzenia/korzeni, a tym samym na zachowanie bardzo chorych zębów w jamie ustnej. Zęby do zabiegu resekcji muszą zostać wcześniej przeleczone kanałowo oraz po zabiegu w większości przypadków występuje konieczność ich zszynowania i zblokowania celem stabilizacji.

 

Hemisekcja – zabieg stomatologiczny przeprowadzany w zębach wielokorzeniowych (najczęściej zęby trzonowe) zniszczonych i złamanych, często ze stanem zapalnym. Zabieg polega na separacji i usunięciu w znieczuleniu miejscowym jednego (lub więcej) korzenia zęba wraz z częścią korony zęba, przy pozostawieniu w jamie ustnej pozostałych korzeni. Taki ząb najczęściej wymaga odbudowy protetycznej. Zabieg ten wskazany jest, gdy występują zmiany okołowierzchołkowe przy korzeniach, kiedy leczenie endodontyczne (kanałowe) nie jest już możliwe. Kolejnymi wskazaniami są problemy periodontologiczne (np. ubytek kości) i złamanie pionowe zęba i/lub korzenia.

 

Dłutowanie – jest to metoda chirurgicznego usuwania zębów przy użyciu specjalnych narzędzi, ew. maszyn. Zabieg ten przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym, co oznacza, że jest bezbolesny. W większości przypadków po zabiegu dłutowania rana zostaje zabezpieczona aplikacją specjalnych gąbek kolagenowych do zębodołu oraz przez założenie szwów.

 

Ropień zęba – jest to ostre, ropne zapalenie tkanek znajdujących się wokół wierzchołka korzenia zęba. Spowodowany jest stanem zapalnym, który rozwinął się w miazdze (czyli nerwie zęba), a bakterie przyczynowe przedostały się z kanału korzenia do tkanek otaczających ząb.

 

Suchy zębodół – jest to powikłanie mogące wystąpić po usunięciu zęba. Dolegliwość ta związana jest z nieprawidłowym gojeniem się rany poekstrakcyjnej. W prawidłowych warunkach po ekstrakcji w zębodole tworzy się tzw. skrzep, który następnie w wyniku fizjologicznych przemian zamienia się w tkankę i zasklepia ranę. Nieprzestrzeganie zaleceń lekarza, bądź predyspozycje pacjenta mogą spowodować niewytworzenie się lub usunięcie takiego skrzepu z rany. Pacjenci z chorobami układu krzepnięcia, bądź cukrzycą są znacznie bardziej podatni na wytworzenie się suchego zębodołu.
Aby uniknąć tego nieprzyjemnego powikłania należy:
⁃ nie płukać intensywnie jamy ustnej przez okres 7 dni po ekstrakcji,
⁃ nie spożywać gorących pokarmów i napojów do 7 dni po zabiegu, gdyż może to spowodować rozpuszczenie skrzepu,
⁃ nie należy palić papierosów oraz pić alkoholu gdyż opóźnia to gojenie się rany,
⁃ nie szczotkować intensywnie zębów w okolicy rany w dniu usunięcia.

 

Zęby mądrości to inaczej tzw. „ósemki”, czyli trzecie zęby trzonowe wyrzynające się najczęściej między 17 a 30 rokiem życia. Nie można jednak wykluczyć, że pojawią się później. Dzieje się tak np. u osób starszych pod wpływem sił działających na kość szczęki/żuchwy wywoływanych przez noszenie uzupełnień protetycznych. Proces wyrzynania się „ósemek” w większości przypadków jest niestety nieprzyjemny i często sprawia duże dolegliwości bólowe. Zęby mądrości są najczęściej usuwane. Mogą powodować rożnego rodzaju problemy:
⁃ będąc ostatnimi wyrzynającymi się zębami, często brak jest na nie miejsca, co sprawia, że wyrzynają się zrotowane lub poza łukiem zębowym,
⁃ w wielu przypadkach zawiązki tych zębów ustawione są w kości pod kątem, co może powodować np. napieranie na drugie trzonowce - „siódemki” i tłoczenie zębów przednich (najczęściej dolnych),
⁃ częste są też sytuacje niecałkowitego wyrznięcia „ósemek”.
Przykryte częściowo przez dziąsła są idealnym miejscem do gromadzenia się płytki nazębnej, resztek pokarmowych i rozwoju próchnicy, gdyż pacjent nie jest w stanie doczyścić takiego zęba. Powoduje to bolesne, nawracające stany zapalne i tworzenie się tzw. kieszeni patologicznej, w której gromadzi się jedzenie powodując zaognianie się procesu zapalnego.
Zęby mądrości u części pacjentów pojawiają się bezboleśnie, ustawiają się równo w łuku i służą przez bardzo długie lata. Taka sytuacja nie jest jednak częsta i w większości przypadków należy je usunąć. W większości przypadków ortodontycznych zęby mądrości powinny zostać usunięte jeszcze przed leczeniem ortodontycznym. Chcąc zapobiec zmianom i komplikacjom do jakich może doprowadzić rozwój i wyrzynanie się zębów mądrości w łukach zębowych (stłoczenia, rotacje itp.) należy usunąć je jeszcze na etapie zawiązków zębowych. Optymalny okres na zabieg to wiek 12 - 15 lat. Zabieg usuwania „ósemek” zależny jest od stanu ich wyrznięcia oraz ich anatomii (są to zęby bardzo zróżnicowane pod względem liczby korzeni). Dlatego też, przed ich ekstrakcją należy wykonać zdjęcie rentgenowskie. Najczęściej jest to pantomogram, gdyż uwidocznione są na nim zęby mądrości, a także cała reszta zębów i okolicznych struktur. W zależności od wymienionych wyżej czynników ich usunięcie może być prostą ekstrakcją, bądź poważnym i skomplikowanym zabiegiem operacyjnym.

chirurgia stomatologiczna szczękowo twarzowa Kalisz
Przychodnia Lekarska
ORTO-MEDICA
Braci Niemojowskich 4
62-800 Kalisz
Poland
Zapisz się! Poinformujemy Cię o promocjach!
Realizacja Webpoland - Strony internetowe
Copyright © by ORTO-MEDICA. All rights reserved 2012